baut!

Sandfjellet

2012-01-08T20:39:00.001+01:00

Nedkøyring vel så bra som OlaHans...
Mjukt og fint føre heile vegen
Ferdig trakka spor på veg opp
Klar blå himmel og sol
Kamera tomt for batteri...

Mjukt på Olahans

2011-12-21T21:05:00.003+01:00

Fjellet med det rare namnet (Olahansfjellet) innfridde nok ein gong. Det har snødd ein del dei siste dagane, og YR.no lova eit vêrvindu med glimt av sol nokre timar i dag.

Eg var tidleg på, og det var mørkt og snødde tett på veg i bilen. Eg tvilte ei stund på YR.no si ekspertise, men utan grunn. Omlag i det eg skrudde av bilen fall den siste snøfilla, og postkortstemninga var høg då eg la i veg på fellene. I det eg sat på toppen og var klar for nedturen, skein ei lav sol som gav god sikt og perfekte forhold.

Oppturen gjekk fint i den lette snøen, og med nye sko customfitted i eigen bakarovn, var til og med gnagsåra fråverande. Med mjukt og fint føre heile den fantastiske nedkøyringa (sjå bilete) så var smilet stort då skia vart lagde i bilen. Heime igjen var eg klokka eitt, klar for julehandel og pynting av hus.

Kopp.

2011-11-06T20:33:00.000+01:00

Aafk henta jammen heim koppen nok ein gang. Hatten er av.

V

2011-10-29T22:09:00.002+02:00

Då er vinterens varme sikra...

Fisk fisk fisk

2011-04-26T22:37:00.000+02:00

Lenge siden sist her no. Naturleg nok ikkje så mykje turar å rapportere frå. Den første skifrie påska på lenge er notert (med unntak av den med Egypt-turen...), men ein tur på akvariet vart det i alle fall. Eitogeithalvtåringen synest det var kjekt med fisk.

Nonsnipa

2011-02-12T20:56:00.003+01:00

Etter lengre tids vêrdepresjon kunne eg legge all tvil tilside i går. Sola viste seg å eksistere likevel, og det til gangs. Sveinung frista med skitur, og Synne (og eg) var svært glad for å tilbringe dagen hjå Mormor.

Nonsnipa er ein kjend trygg tur i området. Ikkje det brattaste terrenget altså, men ein lett tilgjengelig og svært triveleg tur, i alle fall når forholda var slik som i dag. Silkeføre, kaldt klårvêr og hyggjeleg turfølge. Og sjølvsagt traff vi kjentfolk på fjellet...

Fjella rundt Jølstravatnet låg bada i sol, og sørga for fint utsyn på veg opp. Ned att var det meir enn godt nok med gode svingar i laus snø. Ein topp dag!

POW!

2010-12-23T18:30:00.004+01:00

Årets første skitur er endeleg unnagjort. Det har vore fine snøforhold i lengre tid her, men det har ikkje blitt før no. I går snødde det rikelig, og det var meldt fint vêr i dag, når ein i tillegg har fri dagen før julaften, var det berre å kome seg ut. Som de ser så infridde ikkje finevêret heilt, men føret var upåklageleg. Turen gjekk mot Sandfjellet, men ikkje heilt opp, grunna laber sikt. Men til sesongopning å vere var dette toppers.

Juleverkstad

2010-12-19T21:55:00.000+01:00

Laurdagsnatta var det visst juleverkstad her i heimen. Hedda byrja å putle med noko, og eg hang meg på. Bretta denne julekorga, og må seie at eg er nøgd med meg sjølv. Ikkje heilt topp fotografering her, men de ser kva det er.

Trygd

2010-12-10T13:58:00.000+01:00

Nest siste fredag med permisjon. Vips så var statens glimrande ordning oppbrukt. Det gjeld å få den siste tida til å telje, ikkje så vanskeleg når det lavar ned med kjekk snø ute i eit sett. Pudderkøyring med kjelke likte Synne godt. Ikkje den heilt store mobiliteten med mykje klede og litt tung snø, men kjekt likevel. Berre vent til neste vinter når skia kjem på...

Billeg i drift?

2010-12-09T22:59:00.002+01:00

Fekk rekning frå Tele2 i dag, den laud på 38,95 kroner. Dette synest eg ikkje var så ille, og eg vart litt nyskjerrig på når og kva eg betalte sist. Eit kjapt søk i nettbanken viste at eg det siste året berre har fått ei anna rekning. Den kom i juni, og laud på 68,68 kroner. Telefonutgifter på rett over 100,- kroner på eit år er vel ikkje så verst?

Skrens

2010-10-24T17:13:00.003+02:00

Køyrde på ein hund i dag. Den hoppa fram frå ein snøhaug rett ved vegen. Eg hadde ikkje sjanse til å stoppe, og køyrde rett på den. Den kom frå det med livet, men fekk seg ein kraftig smell. Håpar den klarar seg.

Ny erfaring, anbefalast ikkje...

Totak

2010-09-30T23:06:00.001+02:00

Litt gamalt nytt. (Ikkje forrige helg for å seie det slik...)

Etter fjorårets suksess var det klart at vi måtte på tur i år også. Gutta stilte mannsterke og la i veg til Totak i Telemark. Eg og Runar la i veg frå trivselsfylket og plukka opp Anders på flesland. På veg til Bergen rakk vi akkurat ferga, men vart første bil som ikkje kom med fordi ferga var full. Litt kiipt, men ein burgarmeny gjorde susen. Rakk akkurat å sluke den før neste ferge kom.

Jamn bålbrenning, cowboyfrukost (takk til Tor) og god stemning prega turen, og kayakar var sjølvsagt med. Litt fisking vart det men ikkje noko fisk på meg.

Ålfoten

2010-09-26T19:53:00.003+02:00

Det har vore noko lite blogging her i garden siste tida. Eg lovar ikkje at ting blir betre herifrå, men her kjem i alle fall ei posting...

Det vert ikkje så mange turar med små ungar, flytting og oppussing, men når nye kollegaar inviterer må ein berre bli med. Inspektøren inviterte til Ålfoten. Eg har aldri vore der før, og vart positivt overraska. Eit utruleg artig terreng med steile veggar og fast reinskurt fjell. Hadde det eksistert ein fyldig klatreførar for området, er eg sikker på at mange hadde kome lanveis ifrå...

Vi var der helga før hjortejakta byrja, og var der for å gå i fjellet, fiske og hygge oss. Eigentleg var vi for seint ute. Ålfotingane er nemleg ikkje så glade for folk som rotar rund i skogen og fjellet når hjortejakta nærmar seg, og avsluttar fisket over ei veke før. Men Inspektøren ordna fiskekort og spesialløyve, så vi vart ikkje jaga. (Slik som Inspektøren vart for nokre år sidan.)

For fisketuren hadde Inspektøren gått ut med kilosgaranti. Så motivasjonen var stor på veg til fiskevatnet, sjølv om det tok snart tre timar å gå. (turen var forresten fin) Været var svært fint, og etter å ha fiska i to timar utan eit einaste napp, var underleppa i ferd med å kome fram... Etter nok eit posisjonsbytte, og å ha fått instruksjon om å fiske langs botnen, snudde heldigvis fiskelykka og eg drog opp seks fine fisk på rundt 300 g. Nok til å vinne fiskekonkurransen, men kilosfisk vart det ikkje noko av.

Ein flott tur i spesielt terreng altså. Fasinerande med hyllene som låg etter kvarandre bortover. Det var over ti av slaget.

Hagestoff...

2010-08-03T23:31:00.000+02:00

Noko vakkert veks det i villnisset.

Nye jaktmarker

2010-07-13T22:02:00.004+02:00

Vi er på plass i nytt hus, og driv i overkant mykje med aktivitetar som høyrer med til slikt. Heldigvis blir det tid til litt anna også, her har mellom anna vore mykje besøk, og litt festival. Synne viser seg å elske å skru saman saker frå IKEA, og ho likar seg på konsert så lenge musikken er tilstrekkeleg høg. Vi har også funne ut kor høgt gras kan vekse. I den anledning passar det å takke vår snille nabo som lånte seg ei slåmaskin og faktisk slo heile plenen til oss. Det veks også mykje anna en gras i hagen, mellom anna mynte. Og med mynte i eigen hage måtte vi nesten prøve oss på ein Mojito. Den smakte heilt greitt...

Tyrannosynnus rex

2010-06-09T16:33:00.000+02:00

Synne og eg fann fram legoen i dag. Det var kjekt sjølv om det var "nokon" som berre ville øydeleggje...

Bursdagsbesøk på Hareid

2010-05-24T13:03:00.002+02:00

Kjekk bursdagsfest.
Kjekt hus.
Kjekt å vere på besøk.

Welcome to the rodeo!

2010-05-10T22:57:00.004+02:00

Yyiiiiiihhhaaaaa!

Pappaperm 2

2010-04-21T20:39:00.001+02:00

Sola varmar, og permisjon er ikkje berre eit ork...

Pappaperm 1

2010-04-15T10:43:00.007+02:00

Dagane går og blant anna følgande er notert:

Barnemat eg har smakt, rangert etter smaksopplevelse: (dårligste først)

1. Maisgraut utan søtning/smakstilsetning: Smakar pappmasjé. (mistenker at det er pappmasjé)

2. Morsmelkerstatning: Ikkje spesielt spanande

3. Maisgraut iblanda banan: Utruleg mykje betre enn maisgraut utan banan.

4. Mosa potet med smør og morsmelkerstatning: Potetstappe...

5. Middagsglas med kylling, erter, gulrot og potet: Mykje betre enn frykta men smakar mest erter.

6. Risgraut med fersken og banan: Slett ikkje verst, dette kunne eg ha ete frå tid til anna.

7. Pære, banan og sviskekompott (laga av far): Det klart beste hittil. Dette er dessert!

Men vinnaren såg ikkje så god ut...

Debut i pulk

2010-04-11T20:58:00.002+02:00

Synne har i dag fått sin debut i pulk. Det var gode greier. Mykje soving, men det tek eg som eit godt teikn, ikkje eit teikn på keisemd...

Vi gjekk i løypene på Fjellsetra, og med oss på turen hadde vi Gudmund, Elise, Gina og Torstein. Det var riktig hyggelig, spesielt for Synne som hadde ein pulk-kompis.

Nokre hadde riktignok ein litt meir bekvem tur enn andre. Ei slik ordning skulle eg og gjerne hatt. (Då tenker eg at det må bli Hedda som dreg tauet.)

Storhesten

2010-04-08T21:44:00.003+02:00

Påska baud sjølvsagt ikkje på like mykje turar som vinterferien, men ein skikkeleg tur vart det. Storhesten står som ein steil vegg og stikk seg ut frå landskapet når du køyrer sørover frå Førde. Fjell som stikk seg ut slik gir ein spesiell trang til å krype opp på dei, slik er det i alle fall for meg. Flaks for meg var det at Kjetil, svogeren og ein tidlegare bussjåfør skulle nettopp dit, og at eg kunne vere med.

Vi starta frå Kårstad, noko som viste seg å vere genialt. Her kom vi høgt opp med bil, og hadde snø å gå på om lag frå første meter. Det einaste som skar seg litt var at eg hadde sett igjen stavane mine opp etter garasjen heime. Heldigvis var den tidlegare bussjåføren frå Bygstad, og ordna eit par frå ei tante. Snakk om ekstraservice!

Då vi kom opp i høgda var det rett vinterleg, ikkje akkurat påskestemning. Men med antydning til laussnø ned beste sida klagar ein ikkje på slikt. Skyene gjorde at sikten varierte noko, men vi utnytta solglimta godt.

Vel på toppen måtte vi ta bilete av huset til tanta med stavane, det var ein del av avtalen, men det var Kjetil med telelinse som fekk den jobben. Uansett, takk til tanta!

Tidleg krøkast den som god (carabin)krok skal bli.

2010-03-22T19:24:00.000+01:00

Rulla er gjennomført og det er på tide med nye steg på utviklingsstigen. Det vi jobbar med no om dagen er tau og knutar til sikring når ein klatrar. Åttetalsknuten sit no sånn passe i fingrane. Neste prosjekt er pålestikket. Ikkje anna å vente med ein instruktør som ein gong var knuteansvarleg på St. Georgsløpet...

Litt seint men takk likevel

2010-03-09T22:47:00.002+01:00

Siste del av historia VFL10 er ikkje fortalt her på bloggen. Dei to siste dagane gjekk med til ein utflukt til Romsdalen og Kjøvskartinden og til Standal og Fingeren.

Kjøvskartinden var høgste topp og lengste tur denne leiren. Overskya og blindeføre var uvant med tanke på alt finevêret vi hadde ellers. Men ein flott tur vart det, med den djupaste snøen hittil, og med påfølgande pizza på Åndalsnes, anbefalt av lokale ungdomar.

Tilbake på Sunnmøre var sola sjølvsagt tilbake. Sida under fingeren innfridde som vanleg og gav nok faktisk dei finaste svingane på heile leiren.

Takk for ein fin leir karar.
Takkar også kona for bidrag til gjennomføring.

Urfjellet

2010-02-25T20:36:00.003+01:00

Bilar brenn i tunellar, og det gjorde at Kjetil og Vidar stod opp i 5-tida i dag tidleg, og kom med ferga frå Hellesylt, og rett på VFL klokka 10. Turen i dag gjekk til Urfjellet. Sola stilte til start som vanleg, og med denne flotte sida kunne det ikkje verte anna enn ein topp tur...(tok du den?)

Vegen opp frå Velledalen gjekk greitt, til og med gjennom skogen. Vi var alle godt over middels nøgde med vegvalet. Gutane vi traff nede på marka, i sunnmøres lengste hagepark, meinte at det ikkje var nokon "riktig" veg opp, og at om vi sto fast så fekk vi berre klatre opp i eit tre og sjå kor vi skulle. Det var ein flott terrengpark dei hadde laga på marka, og vi hadde eigentleg ein plan om litt hopping og railing når vi kom ned igjen, men vi (Alex) køyrde litt feil, så det vart ikkje noko av.

Alex tek dei siste skritta mot toppen med Rånamassivet i bakgrunnen. Stemninga var god, og utsikta bortover mot Hammarsettindane likeså.

Nedkøyringa var super, og snøen var slik morosam sprettesnø. Eit ørlite skarelag gjorde ingenting der vi spratt ut av svingane.

Takk for turen karar, vi kan med dette fastslå at dette er den beste vinterferieleiren til no.

Tredje tur på VFL10

2010-02-23T17:05:00.002+01:00

Nok ein dag med strålande sol og god mjuk snø under skia. I dag var det Blåhornet i lag med Joakim. Kamera låg i bilen for å spare vekt. Er litt forkjøla og blir med eitt ein gramjeger av dimensjonar... Forma holdt i alle fall til toppen, om ikkje i northugtempo.

Tinden, igjen...

2010-02-22T11:32:00.003+01:00

Det har blitt ein tradisjon å ta ein tur på Tinden i løpet av vinterferieleiren. I år var det endåtil ferdigtrakka spor heile vegen til toppen. Ute på ryggen var det litt vindblåst og lite snø, men eit vegval på høgde med det beste frå Europa sikra silkemjuk uspora snø heile vegen ned til Engeset. Sol, vindstille og behagelig kald temperatur, samt gode turkameratar gjer at vinterferieleiren allereie på dag 2 teiknar til å bli den beste så langt.

Grjøtet og VFL10 er i gang!

2010-02-20T22:48:00.002+01:00

Årets vinterferieleir er godt i gang, og det med ein tur som går rett inn på topp 5 - lista. Det var Grjøtet, som eg ser svært godt frå stoveglaset som var målet. Det byrjar å bli ei stund sidan det snødde sist, og heisbasert laussnøkøyring er ikkje berre lett tilgjengeleg. Det var difor med eit stort smil vi konstaterte at forholda på Grjøtet var supre, og det einaste sporet som var å sjå var det ein rev som hadde laga.

Sol, minusgrader, lite vind, og godt styrepudder gjorde det heile til ein fin dag. Eg let bileta snakke for seg sjølv.

Medaljens framside.

2010-02-12T21:38:00.002+01:00

3 turar i Blådalen og ein over Vardane etter jobb i dag.

Inga klaging høyrast...

Storsatsing

2010-02-03T21:02:00.002+01:00

Ein kan seie mykje om Frank Sve (eg skal ikkje gjere det), men å ligge på latsida kan ein vel knappast skylde han for.

Å svi av nokre millionar går han heller ikkje av vegen for. Eg veit ikkje heilt korleis eg skal stille meg til dette, men skikøyraren jublar.

Frank vil i alle fall bygge enda ei stolheis, og det allereie til neste sesong.

Håper berre dette ikkje går på bekostning av cruisekaia...

Sjukt bra

2010-01-31T21:46:00.001+01:00

Det var vel slikt som var meininga å melde her på bloggen. Det var i alle fall ein sjukt bra dag på fjellet i går. Snø i skjegget og smil til over øyrene.

Endeleg.

Det eine og hitt

2010-01-28T22:44:00.001+01:00

Det viktigaste først, det har endeleg byrja å snø, og ikkje berre eit lite dryss slik som sist. Slik ser det ut på altanen. I går var det ingenting. På fjellet melder dei om over ein halv meter. No blir det fest!

Når det gjeld avkomet, så er ho blid og smiler i eit sett, men lått har det vore smått med hittil. No har ho endeleg byrja å le, men berre når faren forsøker å synge sangar, og ikkje kan teksten... Eg veit ikkje heilt om eg skal ta det som eit kompliment på at eg er ein morosam fyr, eller om det er slik at ho allereie er så smart at ho ser at eg dummar meg ut. Kjekt er det uansett.

First time for everything

2010-01-10T17:28:00.001+01:00

Far har vore og prøvd den nye stolheisa i dag. Den fungerte godt.

Datra har sagt sine første ord i dag, som var som følger:
"Eg har ikkje smakt på så mykje i mitt liv, men girafføyrer smakar i alle fal godt."

Endeleg sesongstart

2009-12-20T15:14:00.004+01:00

Det er no lenge sidan bloggen har handla om det som var intensjonen, så det er no med glede denne turpostinga publiserast.

Noko voldsom tur var det ikkje. Eg og Oddbjørn gjekk opp den gamle trekktraseen på "furset'n" og vidare inn på delar av Tuegga. Mykje snø er det ikkje i fjellet enda, men i høgda var det brukandes.

Vi var til og med innom den nye paviljongen på strandafjellet, og behovet for glüwein meldte seg med ein gong eg såg inn vindauget. Her blir det alpestemning!

Sjølv om snøforholda ikkje var perfekte vart det ein fin tur. Nedkøyringa var tidvis brukandes, og det var nydeleg vinterlys i fjellet. Sleit litt med at det var kaldt første stunda, men etter ein liten halvtime var vinterturtermostaten i orden, og den kalde friske lufta og tørre fine snøen kunne nytast.
Deilig å vere i gang!

Ingenting

2009-12-10T22:41:00.001+01:00

å melde...

Krise!

2009-11-14T12:19:00.002+01:00

Mykje tyder på at barten til Halvar Flatland har reinkarnert seg på overlippa mi.
Kva skal ein stakkar gjere?

Lur?

2009-10-29T21:50:00.001+01:00

Far surfar, dotter drøymer. Ei god ordning.

Med klump i halsen, eller på magen...

2009-10-19T19:30:00.004+02:00

Sit no og bloggar med klumpen på magen i eitt eller anna fancy beresjal som Mor kjøpte brukt på internett. Lisjetausa trivst godt, og som alle veit så har kjært barn meir enn eitt namn. Her er eit foreløpig utval.

1. Lisjetausa

2. Bæsjetryne

3. Gulparguri

4. Klumpen

5. Synnemor

6. Mjølkefjes

7. Veslejenta

8. Gryntarguri

9. Rynkefjes

Andre gode forslag, eller argument for kva som er det beste kallenamnet mottas med takk.

Synne

2009-10-14T21:09:00.005+02:00

våken

med truse på hovudet

5 timar gamal

Med eitt så var vi tre i familien, og det er vel på tide med fars perspektiv på det heile her på bloggen.

Synne er som de ser ei grei jente. Grin berre når ho er svolten eller når mora har spist chili på pizzaen, og det må vel ein far kunne tole. Det meste går greitt, og det er deilig å vere heime med damene. Sjølv så er eg misunneleg på Synnes favorittplass som er hengekøya i sova, og eg har hittil fått sove godt om nettene.

Alle bortsett frå mor mi hevdar at ho Synne liknar på meg, og mor hennar kallar ho for bæsjetryne og hevdar at ho er evneveik, så det må vel stemme... Ho har i alle fall like tungt for å vakne som far sin, som de ser i videoen under.

Ser ut som siste posting virka...

2009-10-04T12:13:00.003+02:00

No er det nemleg godt med snø i fjella. Snøgrensa kryp ned imot 500 meter, det er kaldt og regnar (snør i høgda) heile tida. Det rapporterast om folk som har vore til fjells og hatt ein god halvmeter laussnø.

Sånn i kvardagen er ikkje dette vêret noko å juble for, men om ein fekk seg ein tur til fjells så hadde det nok vorte jubel. Eg har endåtil måtte leggje om til vinterdekk. Eg vil ikkje måtte ein snartur over fjellet med sommardekk på snøføre...

Her ser de Grøtet, rett over fjorden, i flott snødrakt. Litt tidleg må ein vel seie at det er, men flott ser det ut når skyene ein skjeldan gong lettar litt. Det er uansett deilig at haustferien er komen, sjølv om dagane inneber eit visst preg av venting og lite vilje og mogligheit til å sette igang dei største prosjekta...

Snart vinter?

2009-09-21T22:44:00.004+02:00

Ikkje at det har vore veldig bevisst, men eg har brukt store delar av ettermiddagen på å sjå på skiutstyr på salg på nettet. Mykje godbitar å finne, men ikkje noko vart sent bod på... Kanskje er det den stadig mørkare hausten, der regnet fell i rikt monn, som har trigga snøhungeren. Det er i alle fall ikkje lenge til det berre kan byrje å snø for min del.

Men når ein trålar nettet kjem ein over så mangt, og dette var det flottaste eg fann i dag.

Kvifor er det ingen som driv med dette lenger??? Susan Chaffee heiter ho visst, og ho skal vistnok ha dominert skiballett på 70-talet. (Det ser du på drakta)

Folkebladet?

2009-08-31T22:59:00.002+02:00

Tormod sendte denne linken på fjesboka:

Folkebladet

Dette må rett og slett lesast. (Lat vere om du alt har høgt blodtrykk.)

Og til folkebladet:
Kven i hulaste er det som har skrive, og som faktisk meiner dette?
Kvar er dokumentasjonen bak desse påstandane?
Er det lov til å håpe at det er tøys?
Skal eg le eller skal eg grine?

Vakre romsdalen, draumedieder og luft under vengene.

2009-08-25T21:01:00.007+02:00

Det byrjar å bli ei stund sidan, men det som må seiast å vere sommarens tur kan ikkje gå forbi i stillheit her på baut! Det hadde seg slik at Kona var i Baltikum og eg slang rundt i Tigerstaden utan noko spesiell plan, då det plutseleg tikka inn melding frå Gudmund om at Vengetind skulle bestigast. Yr.no meldte overbevisande om at vèrvindauget var tilstades, så eg heiv meg i bilen og styrte mot Romsdalen. Klatre og turutstyr låg sjølvsagt parat i bilen, så det var ikkje noko stress.Her er Gudmund og eg på plass ved vatnet under vengetind. Maten er fortært og tindane viser seg fram så godt dei kan før morgondagen (Romsdalshorn i bakgrunnen). Jo Arve kom først seinare på kvelden.

Anmarsjen var ikkje den lettaste å finne, men vi hang oss på ei gruppe med guide, så då var det ikkje noko problem. Her sikrar Jo Arve siste mann opp etter litt scrambling på anmarsjen.
Her er vi oppe i sjølve draumediederet. Utruleg flott klatring i fast fjell, og seks fulle taulengder i grad 4 og 5.
Her kjem eg etter i det flotte diederet. Sjølv om andre med klar margin må seiast å vere noko meir røynde enn meg, fekk eg også lede eit par taulengder. (Foto: Gudmund)
Turoperatør Gudmund kosar seg med brødskive på standplass, og utsikt til trollveggen.
Jo Arve støter vidare mot toppen medan eg prøver å halde orden på taua. (Foto: Gudmund)
Etter klatringa var det fortsatt nokre hundre høgdemeter til toppen, og for ein tind! God og kvass frå alle sider. (Foto: Gudmund)
Returen var ikkje av dei lettaste eg har prøvd. Vi måtte ty til eit par rapellar (antageleg grunna dårleg vegval), og det var jammen ikkje mykje saft att i beina når vi kom ned.

Agurkar er også godt.

2009-07-16T00:33:00.002+02:00

Det er ei herlig tid i avisene om dagen. Her har du to historier om hund.

Les her, og her.

(baut! tek ikkje ansvar for innhaldet på eksterne ressursar...)

Der ingen skulle tru at nokon kan la vere å bu.

2009-06-30T22:10:00.007+02:00

Gutta fra Lerstad + + starta i fjor opp tradisjonen med ei friluftssamling i løpet av sommaren. Samlinga i fjor gjekk meg hus forbi, og i år holdt det på å gå i vasken heilt til Anders redda helga i det han byrja å legge andre planer per mail.

Turen gjekk i år til Stadt, og eg hadde pakka bagen med ull og fleece i lange baner. Stadt brukar ikkje akkurat å by på sydenstemning, men heldigvis hadde eg også pakka shorts, for det var akkurat sydenstemning vi fekk. 4 dagar med strålande sol, og bar overkropp frå morgon til kveld.

Ervika i solnedgang.

Vi hadde tenkt å satse på overnatting i Ervika, og spurde pent bonden om løyve til å slå opp telt på marka. Bonden og sambygdingane var redd for avføring i sanden og svara difor nei. Skit luktar ikkje blomar, så vi såg poenget. Til neste sommar skulle bygdelaget ferdigstille hus med do og dusj, så då skulle pipa få ein anna låt. Vi får kome attende...

Bål og lått i Hoddevika.

Ukjend mexikanar.

Slukøra fann vi vegen til Hoddevika. Der meinte ein pratsom bonde at stranda var utmark, og at dermed ingen kunne nekte oss å telte der. Rett nok var også marka bak stranda utmark sidan den ikkje var utskild i teigar... ... ... Bonden gav oss ei lang og god forklaring på kvifor det var slik, men sidan kyr og sauder beita der la vi oss likevel ned utanfor gjerdet.

Kajakksurfing ender rett som det er i bading...

Moro med bølgjer.

Helga ellers baud på mykje soling og røling, kajakksurfing, grotteleiting, bunkersfjelltur, godt å ete og drikke, mygg og fluger og millionar av tanglopper.

Kajakkar i solnedgang.

Oppdagingsferd i spennande kystterreng. Ikkje ofte ein kan padle forsvarleg inn imellom klippene her ute...

Stadt er utan tvil ei perle, og med slikt vêr og temperatur som vi fekk var det eit paradis. Takk til alle som var med. Neste års samling står allereie i almanakken...

The wave

2009-06-08T22:00:00.004+02:00

Kona var ute og flaug i helga, og måtte absolutt hentast på Vigra... Då passa det fint å få seg ein padletur i litt opnare landskap enn Storfjorden kan by på. Giske stilte med både bølgjer og sol. Artig!
Det må forresten vere hekkesesong for måsar no. Padla meg ein tur langs land, og litt bortetter stranda kom ein mordarmåse som gjentatte gongar, med faretruande hyl, stupte i stor fart mot haudet mitt. Ikkje anna å gjere enn å vende om og kome seg vekk så fort ein kunne. Berre så vidt eg berga livet...

Puddersvingar i juni

2009-06-08T21:14:00.003+02:00

Det har vore eit litt kjøligare drag i lufta den siste tida, og det har jammen resultert i snø i høgda. Trollstigen stiller med snø heilt fra parkeringa, og laurdag så var det Alnestinden som stod for tur.Nysnøen låg tørr og fin dei øverste 3-400 høgdemeterane, og det var ferdigtrakka spor heile vegen opp. Ned att fekk eg heldigvis lage mine eigne...

Herlige Herøy!

2009-05-26T20:29:00.003+02:00

Langhelga har vore raus, og frå fredag til søndag så var det Hareidlandet og Herøy som baud på godsakene. Fredagen gjekk med til å finne ein fin plass å ete reker. Ellisiv hadde reker, men solvarmen var ikkje så god som vi hadde håpa, så utandørseting vart forkasta. Men etter ein tur eller to til Hjørungavåg, fann vi oss til slutt tilrette.
Laurdag og søndag var det Herøy kajakklubb som stod for. Padleforbundets nybegynnerkurs skulle gjennomførast, for å lære nokre triks no når ein har kjøpt båt. Her er vi på veg ut i kajakkane på Kjeldsund.
På kurset var det mykje kjekke folk, og mykje fin padling. Eg var sjølvsagt den første til å symje. Akkurat i det eg trudde eg byrja å få taket på kantinga, fekk eg meg ein smell gitt. Kaldt men fortent...
Oddbjørn og Hilderun var også på kurs, og vi telta i Mulevika. Ikkje noko dumt val når både himmelen og havet var roleg, og bålet var tent.
Vi fann endatil igjen laguna som eg likte så godt å bade i på Skruk-samlingar på Kjeldsund i barndomen. Her var det lunsj, rulling og røling.

Finnan

2009-05-21T21:44:00.004+02:00

Vegen over trollstigen opna i går, og det går godt ilag med langhelg. Vêrmeldingane var noko tvilsame, så gleda var stor når Oddbjørn sendte melding på morgonen og sa at sola skein. Regnbyger har herja sunnmøre i heile dag, men vi har på mirakuløst vis gått klar av dei alle. Først når vi satt i bilen på veg ned Valldalen fekk vi ein skikkeleg skur på frontruta.
Turen opp til finnan gjekk i greitt terreng, og berre i korte periodar var i innhylla i skodde. At desse korte tilfella forekom akkurat på ryggen mot toppen der hengeskavlane på høgre side var nærgåande gjorde det heile berre meir spennande.

Kvar går vegen her tru?

Det var ikkje berre vi som hadde fått med oss at vegen hadde opna, det suste forbi motorsyklistar, gamle MG'ar og bobilar heile dagen, og som de ser var utfarten til Alnestinden også stor. Flere turlag var også på veg til finnan, og trur du ikkje eg traff kjenfolk? På toppen stod Eske og var klar til å ta turen ned. Kjekt.
På turen ned var det berre å finne fram flyten og la det stå til. Hilerun satsa frisk på smale ski, men heldt stilen godt. Eg berre gledar meg til neste romsdalstur.

Om vi har flaks, så er det sommaren som er på veg.

2009-05-20T22:02:00.006+02:00

Årets første jordbær- og fløterunde er unnagjort. Bæra kunne nok vore søtare, men det er mykje som går bra med nok sukker.
Feil er det heller ikkje med langhelg, og om alt går etter planen bør helga innehalde både prøvetur på den nyopna vegen til trollstigen, og kajakkurs i Herøy. Rapportar kjem om det er noko å rapportere.

17. mai er ikkje så artig som den gongen ein kunne klatre opp i den høge stanga på skuleplassen og vinne slike artige men dårlige tennisracketar av plast. Eg trakk likevel på meg bunaden og gjekk i tog, for eg måtte jo telle klassa mi. Dei hadde 100% oppmøte, og vann med det ein halv skuledag med grilling og leik, noko du skal sjå at eg også får vere med på. Kjekt!

Toget, kor var det av?

Gratulerer Grand Prix-Inge...

2009-05-09T13:39:00.003+02:00

Det er ikkje det at du ikkje skal få reise til Moskva, Grand Prix-Inge, men meiner du for alvor at andre skal betale turen din???

Les her.

Det må da vere grenser for kva ein kan kalle eit veldedig formål!

Forresten heilt utruleg at sunnmøringar gir pengar til noko slikt...

Romedalstinden, ei påskeperle

2009-04-23T20:25:00.008+02:00

Årets flottaste skitur er gjennomført. Vêret la godsida til og Romedalstinden baud opp til dans. Turen starta på Ytre Standal, og gjekk til fots om lag opp til setra. Der fekk vi på oss skia, og labba innover dalen.
Alex var ute med gnagsår, så det var eg og Jon som la iveg. Her er vi straks på setra. Romedalstinden er til venstre i massivet i bakgrunnen. Turen gjekk opp igjennom dalen og opp i skaret til høgre for massivet.

Vel oppe i skaret ser vi ruta vidare. Vi traverserte under nabbane, og gjekk på beina opp til platået under toppen.

Ein flott tind i si beste drakt.

Rundt kanten var det fine snøbakkar for øks og jern. Snøforholda var perfekte. Laust nok til at det var veldig greitt å få feste, men fast nok til at verken vi eller snøen sto i fare for å gli ut.

Vel på toppen hadde eg fin utsikt til kolåstinden der eg var dagen før. Eg såg gårsdagens rute mykje betre herifrå en då eg var der.... (Sjå forrige posting.)
Turen ned var også flott. Ei handfull svingar med tørrsnø frå toppen, og elles mjuk men ikkje ròten snø. Kort og godt ein framifrå tur på alle måtar.

2009-04-22T22:33:00.002+02:00

Etter å ha bauta litt i påska har eg kome fram til at Tur og tøys ikkje held mål som navn her på bloggen. Vi får sjå om Baut! gjer seg betre.

Har hat tur nummer to i kayakken i dag, og har allerede hatt mi første grunnstøyting...

Påsketur #2

2009-04-22T21:36:00.003+02:00

Sjølv om vêret ikkje vart like bra som yr.no hadde lova, var vi ein heil gjeng som sikta oss inn mot ein gamal kjenning, nemleg Kolåstinden. Ein kjekk tur på tross av forholda takka vere kjekt turfølge. Endatil bror min fekk fri frå bleieskrik og barneskift og vart med.

Dette var faktisk det meste vi såg av sola denne dagen.

Skylaget hang tunge nedover oss, men humøret var på topp. Aldri feil å ha med Alex på tur.

Litt spennande var det oppe i skodda, men vi fann egga og følgde den, så vi gjekk trygg av breen.

Utan for mykje møde fann vi etter kvart fram til toppen. Utsikt var det ikkje akkurat, men luftig like vel.

Køyrebilete vart det ikkje mange av denne dagen, men vi hadde ei stund pudder under skia. Det gjekk frå tørrsnø, via skare til regntung sørpe med topp friksjon. Ikkje berre topp å måtte stoppe kvar tjuande meter for å tørke sluddlaget av brillene...

På tide med litt påskeskryt.

2009-04-21T22:20:00.004+02:00

Kona rømde landet, og med unntak av ein flott barnedåp hadde eg tid til mykje tur og tøys i påska. Det har vore dårleg med rapportering her på bloggen, men no er planen at det skal kome framover.

Eg startar med påskas første utflukt. Alex var komen heim, og vi gjekk for ein ikkje så altfor lang, men flott tur, nemleg Høgnykjen på Fjellsetra.

Turen starta greitt i og med at vi slapp å gå ein meter utan ski. Her har vi nettop starta på oppturen, og Alex er allereie sveitt i panna. Høgnykjen til høgre.

På toppen var det matpakke, vind og festleg lag med fleire besøkande. Stemninga var på topp i sola. Litt vel varm sol gjorde snøforholda ikkje så sikre som ønskeleg, men det gjekk jo bra, så då var det vel greitt...?

Klar for ein oppløftande nedtur.

Alex held fin stil med stø kurs mot dalbotnen.

Ein særs flott tur, og så unnagjort på berre 3-4 timar då gitt.

Ja, kjendisstatusen er ei tung bør.

2009-04-02T17:44:00.004+02:00

Eller, endeleg suksess for Tur og Tøys. Den nyfikne kan trykke på lenkja å sjå kva eg snakkar om.

www.strandafjellet.no

Håpar berre at det blir gratis årskort...

Turleiar, hei, du tek ikkje glansen frå meg.

2009-03-25T19:13:00.003+01:00

No har det vore lite nytt her inne på T&T i det siste. Det er ikkje fordi det ikkje har skjedd noko rapportverdig, men meir på grunn av skrivevegring, flytting, kveldsjobbing og lånt internett.

Men no sit eg her på mitt eige nyinnstallerte internett, heimkomen frå overnattingstur med klassa, ferdig med nedvasken i gamlekåken, ikkje heilt innflytta i den nye, men med nyvaska bil. Altså er det rom for litt blogging, og oppdatering av den siste tidas bravader.

Her i denne postinga blir det litt skryting, eg har nemleg vore turleiar! Slik er det når du er kollega med leiaren i Stranda turlag, då blir du praia til slikt. Heldigvis var vi to turleiarar, og berre 3 deltakarar, så alt gjekk bra... Vi hadde i alle fall ein flott tur rundt Roalden.

Vi starta i toppen av langlo 3, og fylde "stien" opp til Skuravatnet. Derifrå gjekk det over blåfjellsbenken og vidare rundt, heilt til vi enda opp ved svartevatnet. Ein flott tur der vi fekk sjå mange stadar frå nye vinklar. Vêret var slett ikkje verst, og snøen var fin. Det var ein litt uvant tur for meg, det vil seie ikkje så mykje stigning, men vi la bak oss ein bra avstand i lengderetninga. Nokre fine svingar med fjellskia vart det likevel rom for.

Ei oppleving som freistar til gjentaking. Stranda turlag anbefalast.

Her nokre bilete frå turen:

VFL-09

2009-03-01T22:20:00.007+01:00

Vinterferien er over, så også VFL-09. Etter internevalueringa kan eg ikkje seie anna enn at leiren var ein suksess. Tross nokre avmeldingar i siste liten var totalt 6 personar innom leiren i tillegg til meg sjølv. Det vil seie ein auke på 200% frå i fjor! På meg vart det 8 skidagar på rad, og sjølv om starten av leiren baud på mykje ruskevêr vil eg logge halvparten av dei som svært gode, noko som vil seie at antalet puddersvingar må seiast å vere tilfredstillande. (her er den prosentvise auken frå i fjor langt større...)

Forutan ski og snø rakk vi over melllom anna:
- mykje god mat og noko snop
- bowling og pizza i byen
- pruting hjå Arve jr.
- settlers og carcasonne
- skredøving
- mykje verbalt kjekkeri
- filmkveld
- og ikkje så mykje meir.

Eg vil seie takk til alle som var innom og gjorde leiren til ei flott oppleving, og her kjem nokre bilete, slik at dei som ikkje var her kan grine sine modige tårer...

Tur og tøys testar turutsyr.

2009-02-15T22:06:00.006+01:00

G3 Targa Ascent

finn.no byr på mykje rart, mellom anna turvennlege telemarksbindingar. Pakke kom i posten på fredag, og 3 minutt etter stengetid var postdama så snill at ho, tross at eg ikkje hadde hentelapp eller noko sendingsnummer, leita igjennom alle pakkane på jakt etter min. Takk til Posten Stranda for god service!

Fredagskvelden gjekk med til montering på stovegolvet. Noko angst for gjennomboring var det, men monteringa gjekk som varmt kveitebrød. 6 skruar på kvar binding talar for at dei ikkje rivast laus med det første...

Grunnen til bindingsbytte var at dei gamle var eit slit å gå med, og dette er kanskje første gang i historia at eg byttar ned i vekt og stabilitet. Ein milepel. G3'ens fordel er at den har gå-modus, der du koblar den laus og kan løfte helen heilt utan motstand. Eg var litt spent på kor stor effekt dette ville ha, og med tanke på den forrige turen håpa eg at den var stor. Testturen gjekk i djup laussnø opp på tuegga, og på ein knapp times gange er konklusjonen klar: Dette var noko anna!

Med ein gong du lettar trykket av foten, sprett helen opp, noko som gir ein meir naturleg gange, og gjer det langt lettare å trekke skia framover. Samtidig gjer fraveret av motstand at du ikkje pressar tuppen av skia ned i snøen når du lettar på helen. Før har eg følt at eg har basa skia gjennom snøen, no "poppa" tuppen opp av snøen så fort eg trakk foten framover, og skia glei lett over snøen. Ei heilt anna oppleving enn kva eg var vand med.

Vel oppe på toppen, var det berre å skyve ein knott til sides så bindingen var i køyre-modus, og setje utfor. Bindingen fungerte fint også på veg nedover, og telemarkssvingen sat som den skulle. I preparert løype merka eg godt at bakskia ikkje var like stabil som med bomberen (den gamle bindingen) , men på laust føre var G3'en svært tilfredsstillande. Når eg i tillegg sparar nermare ein halv kilo i vekt kan eg ikkje seie anna enn at eg er nøgd med investeringa.

Konklusjon: Testa og godkjend av Tur og tøys.

Målkampens Sverige.

2009-02-15T21:46:00.005+01:00

Det er no ei god stund sidan eg konverterte til rett målform her på bloggen, og no når det har vorte normalen føler eg kanskje at det er å sikte litt høgt å marknadsføre bloggen som ein nynorskblogg. Ikkje handlar den om språk, og så god er ikkje språkkjensla mi at det eg skriv bør vere eit eksempel til etterfølging.

Det har difor vore klart i lang tid, at eit navneskifte trengst. Nynorskens fjell er difor historie, og Tur og tøys er den nye vinen.

Med det erklærar eg dermed bloggen her som nøytralt land i målkampen, men ta det med ro, eg held meg fortsatt til det rette målet så god eg kan.

VFL 09 i rute!

2009-02-10T20:48:00.003+01:00

Til dei som har tenkt seg på VFL 09 vil eg berre vise dette:

Det er 10-dagarsvarselet for strandafjellet, noko som tyder på strålande forhold til veka vinterferieleiren varer. Har du ikkje meldt deg på VFL 09 så må du hive deg rund! Foreløpig er det 4 påmelde for heile veka, og 2 ekstra for siste helga, noko som gjer at det byrjar å bli begrensa med plass her på Stranda Skihotel...

Om du fortsatt ikkje har bestemt deg kan VFL 09 freiste med følgjande:

- Uante mengder pudder
- Skikøyring i fleire anlegg
- Toppturar for den som vil
- Alperitt (mykje liv i bygda)
- Festmiddag
- Kuliteneste
- Spel og moro
- 8-bits nintendospeling
- Filmkveld
- Hyggjeleg selskap
- og mykje mykje meir. Leiren blir til medan vi går...

Om du har lyst til å vere med ta kontakt med leirsjef Andreas.

Mandag kan også vere ein bra dag.

2009-02-09T19:28:00.003+01:00

Det snødde 20 cm i natt. I matpausen i dag skein det av, og eg og Oddbjørn sat og drøymde om å stå på toppen av Roalden. Då eg kom heim frå jobb kom eg til at det var mogleg å rekke litt skikøyring. Eg heiv meg rundt og kom meg opp. Stor var betalinga då det viste seg at alle trekka var opne. Dermed stod eg der på toppen av Roalden i sola. Rakk tre turar i Blådalen før dei stengde.

Konge!

Elles vil eg takke Pål for dette gode tipset, og eg gjentek hans visdomsord:

Du bør sjekke armholene før du legg dei ut nasjonalt...

Atle Skårdal go home!

2009-02-08T17:04:00.003+01:00

I dag var eg på ski med mor mi. Ikkje ein slik rusletur på langrensski nei, vi var på toppen av begge sidene av Strandafjellet. For mor var det første turen med julegåva (alpinski og -sko), og ho var nok litt spent på dugleiksnivået sidan sist. Skikjøring på treski i ungdomen skal ikkje undervurderast, så dugleiken var det ingenting å seie på. Så høg var sjølvtilliten når vi tok lunsj, at det vart snakk om deltaking i alperittett...

No var nok det berre prat, men eg trur likevel at Atle Skårdal skal vere glad for at han har lagt opp.

Ski or die!

2009-02-04T21:52:00.002+01:00

Dei som verkeleg fyljer med her på bloggen, og som hugsar lenger enn meg, hugsar kanskje at eg og Kona kjøpte ei gammal nintendomaskin på loppis her for ei stund sidan. Virka smertefritt gjorde den imidlertid ikkje, og den låg lenge i skuffa før det skjedde noko.

I mellomtida har eg skifta pin-connector (den delen inne i maskina som spillet koblast til), kjøpt ny straumforsyning, og gjort maskina sonefri. Det siste skjedde ved å klippe av ein av "pinnane" på ein 16-pins chip på hovudkortet til maskina. Spennande greier, men det var berre å følgje oppskrifta på internett, så gjekk det lett.

No er det i alle fall 8-bits nintendo i stua, og det er ein fest. Foreløpig har vi berre eit spel, men fleire er på veg frå eBay. Spelet som vi har er det legendariske Ski or die, og eg har alt øva inn mc-twist i halfpipen.
Dessutan snør det ute, så dette lovar godt for vinterferieleiren!

Fredagsfisk og laurdagsluft

2009-01-31T19:31:00.003+01:00

I går kveld var det duka for det som kanskje allereie no kan utropast til årets happening. Hit, til metropolen, kom nemleg svensk mester, nordisk mester og nr. 2 i VM i sushi (Ein og same mann). Eg skal på ingen måte påberope meg noko ekspertise på området, men det var utan tvil ein gild kveld. Pontus (vm-sushi-kokken) diska opp med dei deiligste rettar med spennande smakar. Ris, rå fisk, rått reinsdyr, flygefiskrogn, tang og mykje anna var kokt i hop på beste vis. Sjølv med noko skepsis i bagasjen må eg seie at det smakte fortreffeleg, og fristar til gjentaking. Ikkje berre maten var fortreffeleg for besøk frå trøndelag og kollegaer m.m. var på plass slik at vi tilsaman var 10 stk rundt bordet. Eit riktig hyggjeleg lag.

For å gjere helga komplett var det sol og vindstille på fjellet i dag. Så sjølv om snøvêret har glimra med sitt fråver i det siste, så var det ein strålande dag på fjellet. Og no, med taco innabords etter ein flott skidag, kan eg frå sofaen melde at helga allereie er vellukka, enda det er ein heil dag igjen av den...

Eit under.

2009-01-19T14:53:00.003+01:00

Eg gjorde ikkje ein skit på søndag, medan andre fekk utretta eit heilt lite under.

Det vil seie at eg vart onkel i løpet av natta. Bror fekk ein liten gut i løpet av natta, og alt er bra med alle involverte.

Eg synes det er kjempestas, og gleder meg til å helse på krabaten.

Bra jobba Bror!!!

Søndag

2009-01-18T23:04:00.001+01:00

I dag har eg ikkje gjort det grann,
utruleg at det går an.

Gamalt gull

2009-01-14T15:16:00.003+01:00

Frekke Brekke har funne at Library of Congress har lagt ut gamle bilete på flikr, og har posta nokre frå heimlandet Bergen. Eg følgjer opp og postar over 100 år gamle bilete frå heimlege trakter. Eg likte dei godt. For fleire bilete frå Noreg, sjå flikr-serien "Photocrom Travel Vievs".

Ålesund

Kongen, Dronningen og Bispen i Romsdalen

Hornindalsrokken. Sjå her for tidligare erfaringar med denne karen.

Journey

2009-01-13T19:24:00.005+01:00

Veit eg burde skrive noko lurt om Gaza eller noko, men slik blir det ikkje.

Platebransjen klagar nemleg over at ingen kjøper plater lenger. Svaret er å promotere "Journey", bandet som solgte millionar på 70- og 80-talet.

Snakk om å trekke i snora når du sjølv sym i porselenet...

Ola Hansen eg trur eg døyr

2009-01-03T20:42:00.006+01:00

Eg har gjort det kunststykket å rote bort oljelokket til Silkesvarten. Ei bragd i seg sjølv synest eg, men heldigvis hadde dei eit ekstra nede på Golf-forhandlaren her i Førde. Etter å ha fått nytt oljelokk bar det i dag iveg til jølstravatnet og litt opp i lia. Der var det nemleg snakk om årets første topptur. Ola Hansen låg og lokka med fersk snø som fall i natt, og tre staute karar stod klare som turfølge.

Det vart ein super tur. Føret var himmelsk, men forma laber. Her må det knebøy til! Vi vandra oss oppover dei snaue 600 høgdemeterane i 20 - 40 cm nysnø. Dette var noko tyngre enn ideellt så tidleg på sesongen, så tunga var omlag nede på 3. knappholet når eg nådde toppen.

Turen ned igjen var perfekt. Tåkeskyene skygga banen så vi fekk sikt i den lause snøen. Resten får bileta fortelje.

Her er banden, nøgd etter dagens verk.

Jul og nyttår, ei oppsummering.

2009-01-01T23:47:00.004+01:00

Det har vore ei fin tid siste vekene. Allerede i det vi vann volleyballkampen mot elevane på torsdag før jul senka feriefreden seg over meg. Og etter å ha tatt eit skippertak i heimen, heiv vi oss i feriebilen og for. Sidan det har dagane bestått i blant anna:
- Seine og bugnande frukostar.
- Kjøttunge middagar.
- Finklede.
- Eit bryllup på sjusjøen i sol og minusgrader.
- Nyttår utan fyrverkeri og sigar, ikkje eingong eit stjerneskot hadde eg.
- Skidag i sol med kone og syskenborn.
- Need for speed på Sunniva sin playstation.
- Medfølelse for Kim Karlsen.

Til rett tid.

2008-12-10T19:41:00.002+01:00

Det må no vere den rette tida, for eg har retta ein halv bunke med heildagsprøver i matte i dag, og no må eg rette ei RLE-prøve som eg har tenkt å gi igjen i morgon.

Sånn går det når ein ikkje gjer noko før ein må...

Førjulsmoro

2008-12-07T23:01:00.000+01:00

Då er fenalåret tatt av spikaren. Etter fleire månaders modning var det no klart for å smakast på. Det vart ein god frukost...

Røvarkjøp

2008-12-06T14:32:00.001+01:00

Heilt sidan speidardagane, då eg var dotømmar på krinsleir, har eg hatt lyst på ei selebukse frå Aalesund oljekledefabrikk. Likevel har det aldri gått slik at eg har tatt meg råd eller funne ein god grunn til å kjøpe ei. I går var det nattope her på Stranda, og i den anledning hadde fabrikken tatt med seg fabrikkutsalet hit. Trur du ikkje eg fann ei akkurat slik bukse eg ville ha, og det til berre 75,- kroner? For godt til å vere sant!

Glad laks i ny bukse

Ikkje akkurat snø

2008-11-30T22:01:00.003+01:00

Såg gjennom nokre gamle bilete i dag, og då fann eg dette minnet frå varme, sol og grønt vatn.

Jammen så kjøpte eg eit par ski i dag også...

2008-11-27T17:47:00.000+01:00

Fortsatt gode tilbod nede med han Arve altså. Diverre var det ikkje til meg sjølv denne gongen heller, men det gjer ingenting for eg likar å kjøpe ski. No var det Kjetil som trengde eit par carvingknivar. Det pyntar i alle fall fint opp i stova...

Influensasesong...

2008-11-24T23:10:00.004+01:00

Pc'en min hadde fått eit leitt virus som heilt tok over nettlesaren min (det spratt opp nakne folk i svært uønska positurar, rett som det var), og i det heile gjorde den frå før slitne travaren utruleg treig. Dagen i dag har difor gått med til formatering og innstallering. Tek mykje tid, men er godt når det er gjort.

When I woke up this morning, da da da da da...

2008-11-24T22:48:00.003+01:00

Eller rettare sagt laurdags morgon, såg det slik ut:

Ja det er silkesvarten som står der under snøhaugen (rett ved dei akande ungane)

Då var det berre ein ting å gjere. Etter ein times snømåking stod eg oppe på fjellet med mitt nye alpepass i handa og plankane under beina. Vêret var tidvis bra, og på dei rette stadane var det mykje snø. Eg basa rundt i skogen heile dagen utan å grunnstøyte ein einaste gong. Berre synd, når ein såg bort kor fint det var, at Roalden ikkje var open...
Det var trass alt sesongopning, så eg holdt ikkje heile dagen. Men eg fekk med meg enorme mengder uspora snø tatt i betraktning at det er november. Søndagen var veret finare, og kona var med. Også ein framifrå dag.

Særs fornøgd, det er det eg er.

Eg kjøpte eit par ski i dag...

2008-11-20T21:21:00.006+01:00

G-sport stranda sel ut fjorårsmodellar
med 70% avslag!!! Og då må ein jo
kjøpe ski. Heldigvis fann eg nokon andre
enn meg sjølv som trengde ski. Det er
Guro som skal slå seg laus i snøen med
nye ski og mine gamle bindingar og sko.
(dei er veldig glade for endeleg å bli
brukt) Skia er ikkje heilt monterte, for
eg må slipe av skruane litt først, men
gratulerer like vel Guro. Eg er misunneleg.

Sidan det stadig lavar ned her på stranda, tek eg med eit lite tips om korleis skia bør brukast.

(Alex er instruktør)

Rapport 1

2008-11-18T20:22:00.000+01:00

I dag har eg kosta meir en 5 cm snø av bilen etter ein arbeidsdag. Her nede i lavlandet er det ganske fuktig og blir ikkje til så mykje, men oppe på fjellet...

Ryktet går på yr.no om at det skal snø tett heile veka, så det er sjanse for sesongåpning til helga.

Juhuu!

Enda ein sjanse

2008-11-12T20:32:00.003+01:00

Der var det jammen gjort, og AAFK får enda ein sjanse til å ikkje drite seg ut i tippeligaen. Eg er svært nøgd, men ikkje med spelet. Her må noko gjerast før neste sesong!

Fjell og slikt

2008-11-08T17:49:00.005+01:00

Mykje av postingane her på bloggen har handla om fjell og slikt, ikkje så mange om målet. For å rettferdiggjere navnet på bloggen her, blir dette difor ei posting via til det einaste målet det er verdt å bruke blekk eller tastetrykk på.

No skal ikkje eg skryte på meg for mykje i målsaka anna enn den pågåande nynorskifiseringa av meg sjølv. Ifølgje Kona er det enda eit stykke å gå. Ho finn stadig noko for raudepennen her på bloggen, noko eg faktisk er svært takksam for, for eg lærer ikkje av dei feila som ingen viser meg...

Saka er den at det var lova nynorsk humor her på Stranda på onsdag. Vestlandsrevyen hadde meldt sin ankomst. Eg og Kona var raske med å sikre oss bilettar, men trur du den jamne strandar har slikt vet? Vi grein våre modige tårer då vi høyrde om avlysinga grunna dårleg førehandssal.

Kona var heldigvis snar å kontakte mr. Internet og fann ut at dei herlege karane også ville vitje Styn no på fredag, så revy det vart det.

Ragnar Hovland, forfattaren, Olav Stedje, bartemannen, Finn Tokvam, dansaren og Halvar Folgerø, fagottspelaren.

Karane varta opp med sang, dans og sketsjar, og ikkje minst åresal i pausen. Det heile vart ei særs minneverdig framsyning, og det toppa seg då årene skulle trekkast. Mange hadde kjøpt årer, så konkurransen var hard. Tredjepremie var ein tur for to til Færøyane. Både eg og Kona kunne tenkt oss dit, så vi håpa i det lengste, men den gjekk dessverre til ein kar litt framom oss. Andrepremien var dette flotte åkledet:

Umiddelbart då eg såg det, sa eg til Kona: Det vinn eg. Og trur du ikkje det gjekk troll i ord? Nokre vil kanskje seie at denne andrepremien var den minst attråverdige sidan førstepremien var ei lytefri fruktkorg, men der må eg vere ueinig. Åkledet står nemleg særs bra til oksane som heng på doen frå før.

Betre stad skal ein leite lenge etter når ein må.

Eg er glad eg er her når eg må på do

2008-11-05T20:57:00.004+01:00

Held på å jobbe mot ei rettferdig verd i RLE'en (nye KRL-faget), og kom over denne artikkelen på nettet.

Det viser seg at 40% av verdas befolkning ikkje har tilgang på ein do. Noko er gale i verda når så mange ikkje har nokon plass å gå når dei må.
Dette er visst den type plassar dei må gå når dei må, eller når dei kastar søppel. Inga heldig ordning. Eg har berre ein ting å seie:

Do til alle!

Tidenes nedtur

2008-11-01T01:31:00.005+01:00

For gamle dagars skuld spleisa eg og kona på ein 3-pakk Kinder, og her er det vi fekk:

Eg hadde gleda meg til mykje spennande ingeniørabeid, og var særs nøgd med at kona fekk ferdigbyggfiguren frå Kung fu panda, så var den ute av bilete. Skuffelsen var difor stor når ein ferdigbygd bil trilla ut av mitt egg, og trur du ikkje det tredje egget også inneheldt ein slik bil? (riktignok i ein anna farge)

Her må det skjerpings til Kinder. Ein 3-pakk utan så mykje som ein laus del...

Eg er djupt skuffa.

Meir som ein ikkje får brukt?

2008-10-27T16:39:00.005+01:00

Salg er salg, og då er eg solgt.

No eig eg i alle fall ein slik.

Restar frå ferien

2008-10-21T22:26:00.001+02:00

Siste del av haustferien baud på enda ein tur. Vêret var ikkje ille, men det hadde snødd ein del høgt til fjells, så Brekketinden står fortsatt urørt av meg. Det blei likevel ein fin rekognoseringstur, og Oddbjørn var los.

Smørskredtindane med hatt på for anledninga.

Når vi kom opp så var det kanskje ikkje verre enn at eit toppstøt hadde vore mogleg, men breutstyr var ikkje med, så det blei med utsikta.

Stadig fleire på nett

2008-10-21T22:03:00.002+02:00

Eg finn stadig fleire på nettet. Kjekt at ikkje alle berre sluttar å blogge.

Har i alle fall lagt til påde Brekke og Anja på linkelista.

Straumshornet, endeleg...

2008-10-11T16:01:00.001+02:00

Kvar gong eg køyrer forbi, og det er vêr til å sjå opp, så har eg tenkt at opp dit må eg. Snøen hadde lagt seg tungt på toppane i helga, og sidan denne kvasse tinden ikkje stikk høgare enn knapt 1000 meter, passa det fint å prøve seg her denne dagen.

For ein gongs skuld så var ikkje toppturboka heilt oppdatert, noko som førte til at eg kava meg opp sleipe grasbakkar inne i skaret mellom toppane istaden for å gå den fullt farbare stien ute på ryggen. Uansett så blei det ein interressant tur, akkurat passe kort, og akkurat passe luftig. Og med kaffi frå rosa kopp og utsyn til ålebyen frå toppen, så gjorde det ikkje så mykje om finevêret ikkje heilt slo til som yr hadde lova.

Noko snø var det også her, men ikkje meir enn at det var godt gåande.

Klarte det!

2008-10-11T15:23:00.003+02:00

Heilt over dumpa med alle fire hjul før blinklyset slo seg av.

Stolt!

Bø revisited

2008-10-09T19:11:00.002+02:00

Åsmund skal gifte seg, og skal ein gifte seg, må ein rekne med utdrikking. Staden var Bø, hjå Kjuser'n (nei ikkje han som alle veit kven er). Eg skal ikkje røpe for mykje av kva som hende, men litt må det vere lov til å røpe, som for eksempel at det var ei svært hyggeleg helg.
Mellom anna var følgjande på plakaten:

Synging i studio. Legg merke til innsatsen til Andres og Kristian.

Golfspeling. Eg har fortsatt ikkje kome meg heilt i rygg og nakke.

Bålbrenning og eting av god mat.

Fotografering. (Eg har ingen bilete av Pål utan kameraet...)

Og som sagt så var i alle fall eg særs nøgd med heile opplegget.

For høgt CO2 utslepp?

2008-10-02T22:36:00.004+02:00

Klimaklubben meiner at eg slepp ut 6456 kg CO2 i året, medan gjennomsnittet er på 6203 kg pr år. Noko seier meg at det er flyreisene som veltar lasset...

Forretningsreise

2008-09-23T21:04:00.003+02:00

I det eg tok valet om å bli lærar var det vel ikkje den utstrakte reisevirksomheita eg tenkte på. Men lite visste eg då om at Finland skulle vise seg å ha verdas beste skule. I helga var vi altså på studietur til Helsinki. Det var artig og lærerikt, men det kjekkaste var no like vel å vere i Finland. Eg har ikkje vore der før, og det vart rikelig med tid til byvandring, god mat og museumsbesøk.

Men det er no eg kjem til bakgrunnen for denne postinga. På museumet Ateneum var det av alle ting ei utstilling med gamle japanske trykk av Hokusai & Hiroshige. Eg synest det var stort, og her er nokre smakebitar.

Grublerier

2008-09-22T22:48:00.002+02:00

Det er artig å finne vener på nett. I dag fann eg Pål Asle sin blogg. Der står det generelt for mykje tekst til at eg gidd å lese alt, men for den som likar teologiske grublerier trur eg likefullt eg vil anbefale denne.

Gamle karar rir igjen.

2008-09-15T21:15:00.004+02:00

Kveldsstemning med fiskestang.

Vi var vel heller pakkesel enn ryttarar, men vi var i alle fall på tur Alex, Jostein, Stian og eg. Meir eller mindre godt skodde for å lure fjellørreten vandra vi inn i valldalsfjella. På veg opp til Tjønnebu klarte vi å øydelegge ein heil del for lokale skiskyttarar og sauesankarar. Sauene var på veg ned den stien vi var på veg opp, og du kan jo gjette kven som vann.

Her er karane

På veg opp. Stemninga er god, men sulten har begynt å gnage.

Turen vart som vanleg med denne gjengen ein etefestival. Menyen bestod i:
- Energi før avgang: Polarbrød med nugatti.
- Middag laurdag: Kraftige pannekaker med bacon, blåbærsylte, nugatti og sukker til. Sjokoladepudding til dessert.
- Kveldsmat laurdag: Turmatgryterett og fløtegratinerte poteter.
- Frukost søndag: Fersk fjellørret surra i rømme og purre med fløtegratinerte poteter. Bacon og egg og brødmat.
- Mellommåltid på heile turen: Kaffi, ulike typar sjokolade og elgpølse kjøpt på spar i Valldal (helgas gastronomiske høgdepunkt).

Mykje tid blei brukt rundt grytene.

Vi fekk mykje fisk, men fekk dessverre berre bilete av den minste...

Valfridom som knuser all vilje.

2008-09-12T21:29:00.002+02:00

Canal Digital har nett levert Visjon norge og noko over 300 andre kanalar i stova mi. Det kan sjå mørkt ut for initiativ av noko slag her i gården ei tid framover ...

Og til slutt ein liten persilledusk på toppen...

2008-09-08T20:43:00.004+02:00

Ein gong var eg på fyllefest med Ingrid Espelid Hovig. Eg og Ingrid var omtrent dei einaste som ikkje var fulle. Men det er ei anna historie.

I helga klatra eg nemeleg ruta hennar. Altså ruta Ingrid Espelid på Hornaksla i Romsdalen. Ruta var som Ingrid sjølv, venleg og interessant. Ruta byr på 3 taulengder lett, og godt sikra klatring, i eit tydeleg riss/dieder, i fast og fint fjell. Det var første riktige klatretur på nærmare to år, og det smakte svært godt. Eske var var guide, og gjorde det svært godt til å vere dansk... Han lot meg endåtil lede den beste taulengden. Ruta avslutta som forventa med ein persilledusk på toppen.
Blått høgre, gult venstre. Greit å få litt oppfrisking på rutinene gitt.

Så var det berre å setje i gang. Deilig å vere tilbake.

Godt oppe i taulengda kan nynning høyrast. Stemninga er god.

På toppen sitter Eske og smiler. I bakgrunnen, persilledusken.

Svigermor helsar på Pat-Kjell, og andre eventyr.

2008-08-31T21:55:00.004+02:00

Vi var heldige med at vêret tillot søndagsturing i dag, og valet fall på Patchellhytta. Her er vi nesten framme, og det er Slogen og Jakta som dannar bakgrunnsmotivet.

Habostaddalen er ein fin søndagstur utan for mykje stigning. Det var likevel godt å leske seg litt i elva. Litt karbohydrat, i form av heimebaka blåbermuffins med litt kaffi til, var heller ikkje feil vel framme med hytta.

Brua er alltid like spanande, men ingen fall til trollet denne gongen heller...

oppdatering 2. Ny last eller ny lyst?

2008-08-28T22:23:00.006+02:00

Eg befinn meg fortsatt i tidleg sommar, kor eg og Alex realiserte ein mange år gamal plan. Planen var å prøve elvepadling for å ha gjort det, slik at vi kunne sleppe meir røling om emnet.

Eg røper alt no at planen gjekk skeis, og at rølinga no er meir høgytt en nokon gong. Etter ei kort teoretisk innføring hjå Sjoa kajakksenter (anbefalast!), og val og tilpassing av utstyr bar det ut på vatnet. Først flatt vatn for tilvenning og læring av kameratredning, så til det fortryllande strømmande vatnet. Eg kan trygt seie at eg ikkje blei ferdig med elva i løpet av ei helg, og at det er stor fare for at det må invisterast...

Her er bilete og faktisk ein snutt frå eventyret.Alex i fint driv over straumen.

Kursgjengen får instruksjon av Briten.

Blid mann.

Alex fergar fint over straumen, og tar ei rulle. (med litt hjelp)

oppdatering 1. Råna

2008-08-26T22:00:00.004+02:00

Eg byrjar der eg slapp, så vi snakkar tidleg i sommar. Eg og Anders og nokre til pakka, noko unødvendig, telt og det heile for å prøve oss på Råna. Veret var ypperleg og bilturen gjennom Nordangsdalen var nesten verdt turen aleine.

Etter å ha parkert silkesvarten ved Haukåssetra rusla vi ein halvtime oppover dalen før vi fann ein teltplass der det vart kalas med pasta, cigar og cognac.

Neste morgon var det berre å ta beina fatt. Eg har ikkje vore i fjellet på denne sida av Råna før, og eg må sei at det er eit imponerande fjellområde. Urkedalstindane like ved må bli neste prosjekt...

Etter ein skarp tur over ei smal egg var det berre å rusle oppover på autostradaen av eit topplatå. Utsikten var upåklageleg og overkroppen bar . Kva meir kan ein be om? (Ikkje baris på bilete, det blir vel for sterkt.)

Slyebetennelse

2008-08-25T21:19:00.004+02:00

Uttrykket slyebetennelse kom opp på lærarrommet her ein dag. Eit godt ord. (Det brukast når du har med ei slye å gjere) Eg synest begrepet er talande for kva som har foregått her på bloggen i det siste, altså INGENTING.

Eg ber om orsaking til alle som har vore innom her fånyttes. Eg lovar ikkje ubetinga betring, men eg skal prøve.

Som ei lita bot på skaden legg eg ut eit bilete frå ferieturen i år. Den var fin. Rapport kjem kanskje snart...