Storsatsing

Ein kan seie mykje om Frank Sve (eg skal ikkje gjere det), men å ligge på latsida kan ein vel knappast skylde han for.

Å svi av nokre millionar går han heller ikkje av vegen for. Eg veit ikkje heilt korleis eg skal stille meg til dette, men skikøyraren jublar.

Frank vil i alle fall bygge enda ei stolheis, og det allereie til neste sesong.

Håper berre dette ikkje går på bekostning av cruisekaia...

Sjukt bra

Det var vel slikt som var meininga å melde her på bloggen. Det var i alle fall ein sjukt bra dag på fjellet i går. Snø i skjegget og smil til over øyrene.

Endeleg.

Det eine og hitt

Det viktigaste først, det har endeleg byrja å snø, og ikkje berre eit lite dryss slik som sist. Slik ser det ut på altanen. I går var det ingenting. På fjellet melder dei om over ein halv meter. No blir det fest!

Når det gjeld avkomet, så er ho blid og smiler i eit sett, men lått har det vore smått med hittil. No har ho endeleg byrja å le, men berre når faren forsøker å synge sangar, og ikkje kan teksten... Eg veit ikkje heilt om eg skal ta det som eit kompliment på at eg er ein morosam fyr, eller om det er slik at ho allereie er så smart at ho ser at eg dummar meg ut. Kjekt er det uansett.

First time for everything

Far har vore og prøvd den nye stolheisa i dag. Den fungerte godt.

Datra har sagt sine første ord i dag, som var som følger:
"Eg har ikkje smakt på så mykje i mitt liv, men girafføyrer smakar i alle fal godt."

Endeleg sesongstart

Det er no lenge sidan bloggen har handla om det som var intensjonen, så det er no med glede denne turpostinga publiserast.

Noko voldsom tur var det ikkje. Eg og Oddbjørn gjekk opp den gamle trekktraseen på "furset'n" og vidare inn på delar av Tuegga. Mykje snø er det ikkje i fjellet enda, men i høgda var det brukandes.

Vi var til og med innom den nye paviljongen på strandafjellet, og behovet for glüwein meldte seg med ein gong eg såg inn vindauget. Her blir det alpestemning!

Sjølv om snøforholda ikkje var perfekte vart det ein fin tur. Nedkøyringa var tidvis brukandes, og det var nydeleg vinterlys i fjellet. Sleit litt med at det var kaldt første stunda, men etter ein liten halvtime var vinterturtermostaten i orden, og den kalde friske lufta og tørre fine snøen kunne nytast.
Deilig å vere i gang!

Ingenting

å melde...

Krise!

Mykje tyder på at barten til Halvar Flatland har reinkarnert seg på overlippa mi.
Kva skal ein stakkar gjere?