Der ingen skulle tru at nokon kan la vere å bu.

Gutta fra Lerstad + + starta i fjor opp tradisjonen med ei friluftssamling i løpet av sommaren. Samlinga i fjor gjekk meg hus forbi, og i år holdt det på å gå i vasken heilt til Anders redda helga i det han byrja å legge andre planer per mail.

Turen gjekk i år til Stadt, og eg hadde pakka bagen med ull og fleece i lange baner. Stadt brukar ikkje akkurat å by på sydenstemning, men heldigvis hadde eg også pakka shorts, for det var akkurat sydenstemning vi fekk. 4 dagar med strålande sol, og bar overkropp frå morgon til kveld.

Ervika i solnedgang.

Vi hadde tenkt å satse på overnatting i Ervika, og spurde pent bonden om løyve til å slå opp telt på marka. Bonden og sambygdingane var redd for avføring i sanden og svara difor nei. Skit luktar ikkje blomar, så vi såg poenget. Til neste sommar skulle bygdelaget ferdigstille hus med do og dusj, så då skulle pipa få ein anna låt. Vi får kome attende...

Bål og lått i Hoddevika.

Ukjend mexikanar.

Slukøra fann vi vegen til Hoddevika. Der meinte ein pratsom bonde at stranda var utmark, og at dermed ingen kunne nekte oss å telte der. Rett nok var også marka bak stranda utmark sidan den ikkje var utskild i teigar... ... ... Bonden gav oss ei lang og god forklaring på kvifor det var slik, men sidan kyr og sauder beita der la vi oss likevel ned utanfor gjerdet.

Kajakksurfing ender rett som det er i bading...

Moro med bølgjer.

Helga ellers baud på mykje soling og røling, kajakksurfing, grotteleiting, bunkersfjelltur, godt å ete og drikke, mygg og fluger og millionar av tanglopper.

Kajakkar i solnedgang.

Oppdagingsferd i spennande kystterreng. Ikkje ofte ein kan padle forsvarleg inn imellom klippene her ute...

Stadt er utan tvil ei perle, og med slikt vêr og temperatur som vi fekk var det eit paradis. Takk til alle som var med. Neste års samling står allereie i almanakken...

The wave

Kona var ute og flaug i helga, og måtte absolutt hentast på Vigra... Då passa det fint å få seg ein padletur i litt opnare landskap enn Storfjorden kan by på. Giske stilte med både bølgjer og sol. Artig!
Det må forresten vere hekkesesong for måsar no. Padla meg ein tur langs land, og litt bortetter stranda kom ein mordarmåse som gjentatte gongar, med faretruande hyl, stupte i stor fart mot haudet mitt. Ikkje anna å gjere enn å vende om og kome seg vekk så fort ein kunne. Berre så vidt eg berga livet...

Puddersvingar i juni

Det har vore eit litt kjøligare drag i lufta den siste tida, og det har jammen resultert i snø i høgda. Trollstigen stiller med snø heilt fra parkeringa, og laurdag så var det Alnestinden som stod for tur.Nysnøen låg tørr og fin dei øverste 3-400 høgdemeterane, og det var ferdigtrakka spor heile vegen opp. Ned att fekk eg heldigvis lage mine eigne...

Herlige Herøy!

Langhelga har vore raus, og frå fredag til søndag så var det Hareidlandet og Herøy som baud på godsakene. Fredagen gjekk med til å finne ein fin plass å ete reker. Ellisiv hadde reker, men solvarmen var ikkje så god som vi hadde håpa, så utandørseting vart forkasta. Men etter ein tur eller to til Hjørungavåg, fann vi oss til slutt tilrette.
Laurdag og søndag var det Herøy kajakklubb som stod for. Padleforbundets nybegynnerkurs skulle gjennomførast, for å lære nokre triks no når ein har kjøpt båt. Her er vi på veg ut i kajakkane på Kjeldsund.
På kurset var det mykje kjekke folk, og mykje fin padling. Eg var sjølvsagt den første til å symje. Akkurat i det eg trudde eg byrja å få taket på kantinga, fekk eg meg ein smell gitt. Kaldt men fortent...
Oddbjørn og Hilderun var også på kurs, og vi telta i Mulevika. Ikkje noko dumt val når både himmelen og havet var roleg, og bålet var tent.
Vi fann endatil igjen laguna som eg likte så godt å bade i på Skruk-samlingar på Kjeldsund i barndomen. Her var det lunsj, rulling og røling.

Finnan

Vegen over trollstigen opna i går, og det går godt ilag med langhelg. Vêrmeldingane var noko tvilsame, så gleda var stor når Oddbjørn sendte melding på morgonen og sa at sola skein. Regnbyger har herja sunnmøre i heile dag, men vi har på mirakuløst vis gått klar av dei alle. Først når vi satt i bilen på veg ned Valldalen fekk vi ein skikkeleg skur på frontruta.
Turen opp til finnan gjekk i greitt terreng, og berre i korte periodar var i innhylla i skodde. At desse korte tilfella forekom akkurat på ryggen mot toppen der hengeskavlane på høgre side var nærgåande gjorde det heile berre meir spennande.

Kvar går vegen her tru?

Det var ikkje berre vi som hadde fått med oss at vegen hadde opna, det suste forbi motorsyklistar, gamle MG'ar og bobilar heile dagen, og som de ser var utfarten til Alnestinden også stor. Flere turlag var også på veg til finnan, og trur du ikkje eg traff kjenfolk? På toppen stod Eske og var klar til å ta turen ned. Kjekt.
På turen ned var det berre å finne fram flyten og la det stå til. Hilerun satsa frisk på smale ski, men heldt stilen godt. Eg berre gledar meg til neste romsdalstur.

Om vi har flaks, så er det sommaren som er på veg.

Årets første jordbær- og fløterunde er unnagjort. Bæra kunne nok vore søtare, men det er mykje som går bra med nok sukker.
Feil er det heller ikkje med langhelg, og om alt går etter planen bør helga innehalde både prøvetur på den nyopna vegen til trollstigen, og kajakkurs i Herøy. Rapportar kjem om det er noko å rapportere.

17. mai er ikkje så artig som den gongen ein kunne klatre opp i den høge stanga på skuleplassen og vinne slike artige men dårlige tennisracketar av plast. Eg trakk likevel på meg bunaden og gjekk i tog, for eg måtte jo telle klassa mi. Dei hadde 100% oppmøte, og vann med det ein halv skuledag med grilling og leik, noko du skal sjå at eg også får vere med på. Kjekt!

Toget, kor var det av?

Gratulerer Grand Prix-Inge...

Det er ikkje det at du ikkje skal få reise til Moskva, Grand Prix-Inge, men meiner du for alvor at andre skal betale turen din???

Les her.

Det må da vere grenser for kva ein kan kalle eit veldedig formål!

Forresten heilt utruleg at sunnmøringar gir pengar til noko slikt...

Romedalstinden, ei påskeperle

Årets flottaste skitur er gjennomført. Vêret la godsida til og Romedalstinden baud opp til dans. Turen starta på Ytre Standal, og gjekk til fots om lag opp til setra. Der fekk vi på oss skia, og labba innover dalen.
Alex var ute med gnagsår, så det var eg og Jon som la iveg. Her er vi straks på setra. Romedalstinden er til venstre i massivet i bakgrunnen. Turen gjekk opp igjennom dalen og opp i skaret til høgre for massivet.

Vel oppe i skaret ser vi ruta vidare. Vi traverserte under nabbane, og gjekk på beina opp til platået under toppen.

Ein flott tind i si beste drakt.

Rundt kanten var det fine snøbakkar for øks og jern. Snøforholda var perfekte. Laust nok til at det var veldig greitt å få feste, men fast nok til at verken vi eller snøen sto i fare for å gli ut.

Vel på toppen hadde eg fin utsikt til kolåstinden der eg var dagen før. Eg såg gårsdagens rute mykje betre herifrå en då eg var der.... (Sjå forrige posting.)
Turen ned var også flott. Ei handfull svingar med tørrsnø frå toppen, og elles mjuk men ikkje ròten snø. Kort og godt ein framifrå tur på alle måtar.